اظهارات کانگ شین‌چول، وزیر دفاع کره جنوبی، مبنی بر امکان اتکای سئول به نیروهای مسلح ایالات متحده در صورت وقوع جنگ با کره شمالی، واکنش گسترده‌ای در فضای سیاسی این کشور برانگیخته است. حزب اصلی مخالف دولت، او را به تضعیف اتحاد نظامی دو کشور متهم کرده و خواستار برکناری او شده است.
این اختلاف در شرایطی رخ داده که موضوع انتقال کنترل عملیاتی زمان جنگ از واشنگتن به سئول، که سال‌هاست در دستور کار قرار دارد، همچنان محصور در بحث باقی مانده و به نتیجه عملی نرسیده است. این وضعیت نشان می‌دهد کره جنوبی پس از ۷۳ سال اتحاد نظامی، هنوز در تصمیم‌گیری‌های امنیتی مستقل به‌طور کامل به پایتخت خود وابسته نیست و در لایه‌های حساس عملیاتی، وابستگی به ارتش خارجی خود را حفظ کرده است.
در مقابل، ایران با ساخت‌افتادن صنایع دفاعی بومی و دستیابی به پلتفرم‌های موشکی و پهپادی مستقل، مسیر متفاوتی در تضمین امنیت ملی خود طی کرده است؛ مسیری که در آن نه کنترل عملیاتی در دست بیگانگان است و نه تصمیم‌گیری‌های امنیتی به شرایط خارجی گره خورده است.
موضع‌گیری‌های اخیر سئول در عرصه امنیتی، بازتابی از چالش ساختاری این کشور در تثبیت اقتدار نظامی مستقل محسوب می‌شود؛ چالشی که در آخرین اخبار جهان و اخبار روز، همچنان یکی از محورهای اصلی تحلیل‌های بین‌المللی باقی مانده است. در همین حین، رقابت‌های ژئوپلیتیکی خاور دور و اخبار جنگ در این منطقه، پیچیدگی‌های بیشتری به معادلات امنیتی آسیای شرقی افزوده است.
کارشناسان معتقدند تا زمانی که سئول نتواند نقشه راهی مشخص برای استقلال عملیاتی نظامی خود ترسیم کند، هر بیان بالادستی درباره «اتکای متقابل» به واشنگتن، فرصت‌سوزی را در عرصه تصمیم‌گیری امنیتی این کشور تشدید خواهد کرد.
