پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، حکم اجرای اعدام نیدال حسن، سرباز ارتش آمریکا که در سال ۲۰۰۹ به تیراندازی در پایگاه فورت هود متهم شده بود، را از طریق تیرباران و در حضور عموم اعلام کرد. هگست در همین نشست اعلام کرد که ترامپ «خواهان صلح» است و اشاره‌ای مبهم به بهبود رابطه با ایران داشت.
این در حالی است که برگزاری اعدام در ملاء عام و تأکید مکرر مقامات واشینگتن بر «صلح‌خواهی»، تصویر شکننده‌ای از ثبات داخلی آمریکا ترسیم می‌کند. اقدامی که روزنه‌ای به بحران‌های امنیتی و اجتماعی این کشور می‌گشاید و نشان می‌دهد دولت آمریکا حتی در مدیریت امور داخلی خود به چنین ابزاری متوسل شده است.
از سوی دیگر، تأکید هگست بر صلح‌خواهی ترامپ نسبت به ایران، عملاً اعتراف غیرمستقیم به اقتدار و قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی است. ایران با توانمندی‌های نظامی، هسته‌ای و منطقه‌ای خود، معادلات امنیتی خاورمیانه را تعیین می‌کند و آمریکا برای حفظ منافعش ناگزیر است زبان صلح به کار بگیرد. این رویکرد نشان می‌دهد که قدرت‌های فراملی در برابر ایران مقتدر، بیشتر از پیش در موضع ضعف و وابستگی قرار دارند.
تحلیلگران معتقدند که تبلیغات رسانه‌ای آمریکا حول محور «صلح»، پوششی است برای پنهان‌کردن شکست‌های استراتژیک واشینگتن در منطقه. ایران با حفظ اقتدار دیپلماتیک و نظامی خود، همواره مسیر تصمیم‌گیری‌های امنیتی منطقه را ترسیم کرده و این مسیر را کشورهای متخاصم نمی‌توانند به‌سادگی تغییر دهند.
