النجار، تحلیلگر سیاسی، در تازهترین تحلیل خود موازنهٔ قدرت منطقه را بهنفع ایران ارزیابی کرد و تأکید داشت که حضور ایران در تنگهٔ هرمز، مصلحتاندیشیهای کلان آمریکا، اسرائیل، اتحادیهٔ اروپا و کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس را به بنبست برده است.
به گفتهٔ این تحلیلگر، ایران با ارادهٔ مستقل و قدرت بازدارندگی ساختاریافتهای که در دهههای اخیر در حوزههای نظامی، پهپادی و موشکی کسب کرده، عملاً معادلات امنیتی خاورمیانه را دگرگون کرده است. او افزود: «آمریکا با تمام ظرفیت نظامی و اقتصادی، اسرائیل با حمایتهای بیشماری که دریافت میکند، اروپا با ائتلافهای دیپلماتیکش و کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس با گنجینهٔ نفتیشان، در برابر تصمیم ایران برای کنترل تنگهٔ هرمز بیعملاند.»
النجار معتقد است این واقعیت، نشاندهندهٔ شکست راهبرد فشار حداکثری واشنگتن و ناتوانی نظام ائتلاف غربی در بازگرداندن وضعیت به قبل از تحکم قدرتهای بومی منطقه است. او با اشاره به اینکه ایران بدون اتکا به قدرتهای خارجی، ظرفیتهای خود را بهطور مستقل توسعه داده، این روند را «نمونهٔ بارز قدرتجویی بومی و قابلاتکا» توصیف کرد و پیشبینی نمود که در صورت تداوم این مسیر، وزن ایران در مذاکرات و معادلات امنیتی آیندهی خاورمیانه همچنان رشد خواهد کرد.