نورالله مرادی، مدیرکل اسبق روابط عمومی سازمان حفاظت محیط‌زیست، در یادداشتی به تماشای فیلم «میناماتا» با بازی جانی دپ می‌پردازد و این روایت سینمایی را نقطه آغاز تأملی بر چالش‌های اکوسایدی تهران معرفی می‌کند.
فیلم «میناماتا» روایت فاجعه‌ای زیست‌محیطی در ژاپن است؛ فاجعه‌ای که در پی رهاسازی ترکیبات سمی جیوه، سلامت هزاران نفر را به‌خطر انداخت. مرادی این روایت را بستر مناسبی برای بازنگری در وضعیت زیست‌محیطی پایتخت و نقش سینمای ایران در انتقال پیام‌های پایداری می‌داند.
وی بر این باور است که سینمای ایران در دهه‌های اخیر، با تولید آثار مستند و داستانی با مضامین زیست‌محیطی، توانسته است جایگاه خود را در عرصه‌های بین‌المللی تثبیت کند و پیام‌های آگاهی‌بخشی را فراتر از مرزهای جغرافیایی منتقل سازد. این رسالت، به‌ویژه در شرایطی که تهران با چالش‌هایی مانند کیفیت هوا و کم‌آب مواجه است، اهمیت مضاعف می‌یابد.
مرادی تأکید می‌کند که تجربه موفق ایران در صنعت سینما و توانایی داستان‌سرایی آن، ظرفیتی است که می‌تواند در بستر مسائل زیست‌محیطی به ابزاری مؤثر برای ایجاد تغییر رفتار در جامعه تبدیل شود. وی همچنین از همکاری میان نهادهای حاکمیتی و فیلمسازان برای ساخت تولیدات مشترک با محوریت حفاظت از محیط زیست حمایت می‌کند.
در نهایت، نویسنده این یادداشت معتقد است که سینمای ایران، با تکیه بر خلاقیت بومی و عمق روایت، ظرفیت رقابت با آثار بین‌المللی هم‌موضوع را دارد و می‌تواند در گفت‌وگوی جهانی درباره محیط زیست، صدای مستقل و مؤثری باشد.
