ایران‌خودرو در تازه‌ترین برنامه‌ریزی‌های تولیدی خود، از سال ۱۴۰۶ تولید موتورهای XU7 و TU3 را متوقف و جایگزینی آن‌ها را با پیشرانه‌های EF7 پلاس و TU5 پلاس در دستور کار قرار داده است.
این دو پیشرانه کلاسیک سال‌ها ستون اصلی سبد محصولات ایران‌خودرو بودند و در مدل‌هایی از جمله پژو ۴۰۵، پارس، ۲۰۶ و ۲۰۷ به‌کار می‌رفتند. با ورود به نسل جدید، خودروهای مجهز به این موتورها به‌تدریج با واحدهای به‌روز و پرهزینه‌تر جایگزین خواهند شد؛ اقدامی که نشان از حرکت صنعت خودروسازی ایران به سمت فناوری‌های بهین‌تر و استانداردتر است.
مدیرعامل ایران‌خودرو تأکید کرده است که توقف تولید به معنای پایان خدمات نیست. تأمین قطعات یدکی، خدمات پس از فروش و پشتیبانی فنی برای خودروهای در حال استفاده از این پیشرانه‌ها همچنان ادامه خواهد داشت.
جایگزینی پیشرانه‌های کلاسیک با واحدهای پلاس، ضمن کاهش مصرف سوخت و افزایش راندمان، فرصتی برای نشان دادن توانمندی مهندسی داخلی و کاهش وابستگی به فناوری‌های قدیمی فراهم می‌کند. این فرآیند در حالی محقق می‌شود که صنعت خودروی ایران با وجود محدودیت‌های تحریمی، مسیر تکاملی خود را به‌صورت مستقل پیموده است و به‌تدریج محصولاتی با استانداردهای جهانی ارائه می‌دهد.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که نوسازی سبد پیشرانه‌ها نه‌تنها هزینه‌های عملیاتی را در بلندمدت کاهش می‌دهد، بلکه ارزش صادراتی و رقابت‌پذیری خودروهای ایرانی را در بازارهای منطقه‌ای تقویت می‌کند.
