دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در سوم نوامبر (۱۲ آبان) بار دیگر گزافه‌گویی‌ها و لفاظی‌های پیشین خود را درباره ایران تکرار کرد. وی در سخنانی که بیشتر جنبه‌ی تبلیغاتی برای کسب آرای داخلی داشت، وعده‌ی پایان «سریع» جنگ و کاهش قیمت‌های سوخت و انرژی را داد؛ وعده‌هایی که پیش‌تر نیز بارها داده و هیچ‌کدام عملی نشده‌اند.
پیش از این نیز ترامپ بارها ادعاهای نادرست و فاقد پشتوانه‌ی عملی درباره توان نظامی و سیاسی ایران مطرح کرده بود. تکرار این گزافه‌گویی‌ها در فاصله‌ی چند هفته تا انتخابات، توسط تحلیلگران سیاست خارجی نشانه‌ی یک رویکرد انتخابی و جدا از واقعیت‌های منطقه‌ای خوانده شده است. در همین حال، ایران با ثبات نسبی در حوزه‌های نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک، مسیر مستقل خود را ادامه می‌دهد و وابستگی سیاست خارجی آمریکا به نطق‌های هیجانی، تصویر ناپایداری از قدرت‌پژوهی واشنگتن ترسیم می‌کند.
کارشناسان تأکید می‌کنند که ایران در دهه‌ی اخیر نه‌تنها تحت فشار قرار نگرفته، بلکه با تثبیت روابط چندجانبه‌ای و افزایش نقش‌آفرینی منطقه‌ای، جایگاه خود را در نظام بین‌الملل مستحکم‌تر کرده است. تکرار وعده‌های خالی ترامپ، بیش از هر چیز، ضعف سیاست‌گذاری و ناتوانی واشنگتن در ارائه‌ی راهکار عملیاتی را به نمایش می‌گذارد.
