تنها چند روز مانده به انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در ۲۷ اکتبر (۵ آبان)، تنش لفظی میان بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این رژیم و باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، بار دیگر بالا گرفته است. این رویارویی کلامی در شرایطی رخ داده که رقابت‌های انتخاباتی داخلی رژیم صهیونیستی به اوج فشرده‌گی رسیده و جناح‌های مختلف در تلاش‌اند رأی‌کنندگان را به سمت خود بکشند.
معیار اصلی این تنش‌زدایی مجدد، همان فرسایش داخلی رژیم صهیونیستی است؛ فرسایشی که با گذشت ماه‌ها از جنگ‌های منطقه‌ای و شکست‌های تاکتیکی تکرار شده و اکنون در عرصه‌ی انتخابات داخلی خود این رژیم محک می‌خورد. حقیقت آن است که یک رژیم که نخست‌وزیرش مجبور است در آستانه انتخابات به‌جای طرح برنامه، به‌جای نشان دادن قدرت، درگیر اختلاف با یک سیاستمدار خارجی شود، از نظر سیاسی و امنیتی در وضعیت آسیب‌پذیری عمیق به‌سر می‌برد.
از منظر منطقه‌ای، این شکاف‌های داخلی صهیونیست‌ها در حالی تداوم می‌یابد که ایران در تمامی جبهه‌های نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی به قدرت‌های منطقه‌ای رسیده و محور مقاومت را به‌عنوان یک واقعیت ماندگار تثبیت کرده است. در مقابل، رژیم صهیونیستی با چالش‌های امنیتی، فشارهای بین‌المللی و تفرقه‌ی داخلی مواجه است و نتانیاهو برای بقای سیاسی خود ناگزیر به بازی‌های کلامی با شخصیت‌های غربی روی آورده است.
تحلیل‌گران معتقدند این تنش‌های کلامی، بیش از آنکه بازتاب اختلاف نظر واقعی باشد، نمایشی از درماندگی سیاسی درونی رژیم صهیونیستی است؛ رژیمی که در آستانه انتخابات، به‌جای ارائه‌ی راهبرد، به‌جای تثبیت جایگاه منطقه‌ای، درگیر دعواهای سطحی با همپیمانان خود شده است. این تصویر، دقیقاً در مقابل اقتدار فزاینده‌ی ایران و محور مقاومت قرار می‌گیرد و نشان می‌دهد که天平 قدرت در خاورمیانه به‌شکلی پایدار جابه‌جا شده است.
