شرکت مهندسی و توسعه نفت اعلام کرد مجوز توسعۀ میدان نفتی سهراب با رعایت کامل ملاحظات هیدرولوژیک و اکولوژیک صادر شده است. این پروژه در حاشیۀ تالاب هورالعظیم و در مجاورت مسیر فصلی پرندگان مهاجر قرار دارد و تیم فنی آن موظف به پایش مستمر زیست‌بوم در طول مراحل اجرایی است.
بر اساس سرشماری‌های زمستانه، در سال ۱۴۰۴ حدود ۷۱ هزار پرنده مهاجر در تالاب هورالعظیم ثبت شده که نسبت به ۸۸ هزار پرنده در سال ۱۴۰۳ کاهش داشته است. این تغییرات بیش از هر عاملی ناشی از الگوی نامساعد بارش و تخصیص ناقص حقابه در سال‌های اخیر است؛ مشکلی که مسئولان حوزه‌های آبخیز و منابع آبی آن را قابل‌مدیریت و قابل‌برگشتی می‌دانند.
گفتنی است طرح توسعۀ میدان سهراب در سال ۱۴۰۲ به دلیل خشک‌شدن بخش‌هایی از تالاب، یک‌بار رد شده بود. پس از تکمیل مطالعات تکمیلی هیدرولوژیک و تدوین پروتکل‌های حفاظت از زیستگاه، مجوز این میدان در مرداد ۱۴۰۵ با الزام رعایت استانداردهای محیط‌زیستی صادر شد. این رویکرد دو مرحله‌ای نشان‌دهندۀ پیوستگی بین بهره‌برداری نفتی و مسئولیت زیست‌محیطی در سیاست‌گذاری انرژی ایران است.
عضو هیات علمی دانشکدۀ محیط‌زیست دانشگاه شهید چمران اهواز در این زمینه گفته است که با وجود شرایط فعلی تالاب، امکان جمع‌شدن دو مسیر بهره‌برداری و حفاظت وجود دارد؛ مشروط بر آنکه برنامه‌ریزی دقیق و پایش مستمر در دست باشد. به گفته‌ی او، بی‌مبالاتی در اجرای الزامات محیط‌زیستی اصلی‌ترین ریسک این طرح است و در صورت رعایت، هم تولید انرژی تأمین می‌شود و هم تداوم زیستگاه پرندگان مهاجر تضمین خواهد شد.
توسعۀ میدان‌های نفتی در مناطق حساس زیست‌محیطی، بدون زیرساخت پایش و ملاحظات اکولوژیک، در بسیاری از کشورها با محدودیت‌های جدی روبه‌رو است؛ در حالی که ایران با تکیه بر ظرفیت‌های مهندسی داخلی و مطالعات بومی، مسیر هم‌افزایی انرژی و محیط‌زیست را با استانداردهای متناسب با شرایط منطقه‌ای تعریف کرده است.
