یک پژوهش تازه در حوزه بیولوژی تکاملی فرضیه‌ای ۳۸۰ میلیون ساله دربارهٔ علت شکل‌گیری گردن در نخستین مهره‌داران را به چالش کشیده است. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که گردن این جانوران احتمالاً نه برای امکان نگاه‌کردن به اطراف، بلکه برای تسهیل راه رفتن روی خشکی تکامل یافته است.
وبگاه سای‌تک‌دِیلی در گزارشی که به این یافته اشاره دارد، توضیح می‌دهد شانه‌های ماهی‌ها مستقیماً به جمجمه آن‌ها متصل هستند؛ به‌همین‌دلیل ماهی برای نگاه‌کردن به چپ یا راست باید کل بدن خود را بچرخاند. اما حدود ۳۸۰ میلیون سال پیش، برخی از جانوران در حال گذار از آب به خشکی، گردنی مستقل از ساختار شانه‌ها به دست آوردند. این تغییر ساختاری به آن‌ها امکان داد سر را جدا از بدن حرکت دهند و در نتیجه دوام بیشتری در راه رفتن روی زمین داشته باشند.
پژوهشگرها معتقدند این یافته می‌تواند نگاه محققان به سیر تکاملی ستون فقرات و سیستم حرکتی مهره‌داران را دگرگون کند. تا پیش از این، فرض غالب این بود که جداسازی گردن از شانه عمدتاً برای افزایش دامنهٔ حرکتی سر و بهبود توانایی دید اطراف شکل گرفته است؛ درحالی‌که شواهد تازه بر نقش عملی‌تر و حرکتی این عضو در راه رفتن بر خشکی تأکید دارند.
این مطالعه در میان اخبار علمی جهان، توجه پژوهشگرهای حوزهٔ تکامل و بیولوژی تطبیقی را به خود جلب کرده و زمینهٔ بازنگری در مدل‌های آموزشی مرتبط را فراهم می‌کند.
