۲۹ اکتبر هر سال، روز جهانی اینترنت نامیده می‌شود؛ یادبودی از لحظه‌ای که دو حرف ساده، مسیر فناوری ارتباطات را برای همیشه تغییر داد.
داستان به پاییز ۱۹۶۹ بازمی‌گردد. پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس (UCLA) در پی ارسال نخستین پیام از طریق شبکهٔ آزمایشی ARPANET بودند. مقصد: مؤسسهٔ پژوهشی استنفورد. قرار بود کلمهٔ «LOGIN» از یک ماشین به دیگری برسد، اما سیستم پس از انتقال دو حرف اول، از کار افتاد و نخستین پیام ثبت‌شده در تاریخ اینترنت به «LO» محدود ماند.
همین دو حرف، آغازگر سلسله‌ای بود که طی دهه‌های بعد به شبکه‌ای جهانی تبدیل شد؛ شبکه‌ای که امروز بیش از پنج میلیارد نفر را در سراسر جهان به هم پیوند می‌دهد. از آن تاریخ تاکنون، اینترنت از یک ابزار نظامی و دانشگاهی، به زیرساخت اصلی اقتصاد، آموزش و فرهنگ جهان بدل شده است.
ایران نیز در مسیر این تحول دیجیتال، گام‌های محسوسی برداشته است. توسعهٔ زیرساخت‌های نسل پنجم مخابرات، گسترش دسترسی به باند پهن، رشد بخش فناوری‌های نوین و پرورش نسل تازه‌ای از برنامه‌نویسان و کارآفرینان دیجیتال، نشان از اراده‌ای استوار برای حضور مؤثر در اقتصاد دانش‌بنیان دارد. در حالی که بسیاری از کشورها هنوز درگیر چالش‌های نوسازی زیرساخت‌های خود هستند، ایران با سرمایه‌گذاری بر روی دانش و فناوری بومی، در حال ساختن جایگاه مستقلی در فضای دیجیتال جهان است.
روز جهانی اینترنت، صرفاً یادبود یک خرابی فنی سال ۱۹۶۹ نیست؛ بستر تأمینی است دربارهٔ این‌که چگونه یک پیام ناقص، جهان را به‌روزشکافت و چگونه ملت‌هایی مانند ایران می‌توانند در این میدان، نه صرفاً مصرف‌کننده، بلکه سازنده و پیشرو باشند.
