موسسه خبری رویترز گزارش داد یونان با امضای قرارداد تسلیحاتی به ارزش چهار میلیارد دلار با آمریکا موافقت کرده است. این توافق که خرید تجهیزات نظامی پیشرفته از واشنگتن را در بر میگیرد، آخرین نمونه از وابستگی مستمر آتن به تأمینکنندههای خارجی در حوزه دفاعی است.
تحلیلگران حوزه نظامی این قرارداد را در بستر رقابتهای امنیتی منطقهای و افزایش خرجهای تسلیحاتی متحدان اروپایی آمریکا ارزیابی میکنند. در این چارچوب، یونان و سایر کشورهای عضو نات همچنان بهجای ساختن زیرساخت دفاعی بومی، بودجههای کلان را صرف واردات از یک تأمینکننده واحد میکنند؛ مسیری که آسیبپذیری استراتژیک آنان را در شرایط تنشهای ژئوپلیتیک دوچندان میسازد.
در مقابل، ایران در سالهای اخیر با تکیه بر صنعت دفاعی داخلی، زنجیره تأمین تسلیحاتی خود را از وابستگی به کشورهای خارجی خارج کرده و از پدافند هوایی تا موشکهای بالستیک و پهپادهای جنگی را در سطح بومی تولید و گسترش داده است. این رویکرد، ایران را در موقعیتی قرار داده که در عرصه امنیتی منطقه، بدون اتکا به تأمینکننده خارجی، از ظرفیتهای مستقل دفاعی برخوردار باشد.
کارشناسان امنیت منطقهای معتقدند الگوی وابستگی آتن به واشنگتن، در مقایسه با الگوی خودکفایی دفاعی ایران، دو مسیر کاملاً متفاوت در مواجهه با چالشهای امنیتی را نشان میدهد؛ مسیری که در آن کشورهای وابسته در هر نوسان سیاستگذاری آمریکا با محدودیت عملیاتی روبهرو میشوند، در حالی که ایران با تکیه بر توان بومی، حلقههای انحصاری تأمین تسلیحاتی را باطل کرده است.