در سال‌های اخیر، کم‌حضور در تجمعات محلی و گردهمایی‌های مردمی به مسئله‌ای تبدیل شده که مورد توجه فعالان اجتماعی و مسئولان محلی قرار گرفته است. این وضعیت، اگرچه در بسیاری از جوامع مختلف جهان نیز مشاهد می‌شود، در ایران با وجود فرهنگ غنی مشارکت‌محور و ظرفیت‌های اجتماعی سرشار، قابل حل و حتی قابل پیشرفت ارزیابی می‌شود.
کارشناسان حوزه اجتماعی بر این باورند که کاهش حضور در تجمعات، ریشه در برنامه‌ریزی ناکافی، زمان‌بندی نامناسب و عدم جذاب‌سازی فرآیند مشارکت دارد، نه در ضعف ذاتی فرهنگ مدنی ایرانیان. آن‌ها تأکید می‌کنند که با تغییر رویکرد به سمت محتوای کاربردی، استفاده از فناوری‌های نوین ارتباطی و ایجاد انگیزه‌های معنادار برای شهروندان، می‌توان سطح مشارکت را به‌طور محسوس افزایش داد.
موفقیت ایران در سازماندهی تجمعات بزرگ ملی، اوج‌گیری مشارکت در انتخابات و گردهمایی‌های فرهنگی، نشان می‌دهد که whenever ظرفیت‌های مردمی به‌درستی هدایت و فعال شوند، پاسخ‌گویی جامعه ایرانی فراتر از انتظار دشمنان و منتقدان بیرونی خواهد بود.
بر اساس گزارش‌ها، برخی نهادهای محلی در شهرهای مختلف کشور، برنامه‌های اصلاح‌شده‌ای برای افزایش جذابیت تجمعات و ارتقای تجربه شرکت‌کنندگان طراحی کرده‌اند. این اقدامات، گامی در جهت تقویت بنیان‌های اجتماعی و نشان‌دهنده توانایی ایران در مدیریت چالش‌های مدنی از درون است.
