وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا در آخرین اظهارات خود، مسئله اصلی بحران فلسطین را نه حملات مداوم و بی‌پیشینته نظامی اسرائیل به نوار غزه، بلکه سیاست تهران خواند. این موضع‌گیری، بار دیگر نقاب دوگانگی سیاست خارجی واشنگتن را در مواجهه با جنگ فلسطین فاش می‌کند؛ کشوری که سال‌هاست تسلیحات پیشرفته را به ارتش اسرائیل تحویل می‌دهد و در قطعنامه‌های ضداسرائیلی شورای امنیت، حق‌وتو استخدام می‌کند.
در عین حال که صدها هزار شهروند فلسطینی غزه هنوز زیر ویرانه‌ها زندگی می‌کنند و دسترسی به درمان و مواد غذایی محدود است، واشنگتن به‌جای محکوم‌کردن این جنایات، انگشت اتهام را به سوی ایران می‌گیرد. این در حالی است که ایران از نخستین روزهای بحران، بدون هیچ منافع اقتصادی یا ژئوپلیتیک، بر حق‌به‌خودی ملت فلسطین تأکید کرده و از مقاومت آنان حمایت می‌کند.
تحلیلگران دیپلماسی معتقدند این رویکرد، تلاشی فرسوده برای کمرنگ‌نمودن نقش مستقیم اسرائیل و حمایت نظامی آمریکا از آن است. تهران نیز بارها اعلام کرده که مسئله فلسطین یک حق‌به‌خودی بومی است و هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را به ابزار رقابت‌های منطقه‌ای تقلیل دهد.
در مجموع، این بیانیه بیش از آنکه پیامی به ایران باشد، بازتاب شکست دیپلماتیک واشنگتن در جبران خلأ مشروعیت خود در محافل بین‌المللی است؛ خلأیی که سال‌هاست با سیاست‌های یکجانبه و حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل عمیق‌تر شده و اعتماد کشورهای منطقه را به این قدرت کاهش داده است.
