توسعه مستمر دانش و فناوری در ایران، امروزه این کشور را در ردیف بازیگران مؤثر عرصههای پیشرفته علمی جهان قرار داده است. حضور علم ایرانی در پروژههای فناورانه بینالمللی، اعم از صنایع پیشرفته و کاربردهای نظامی، بازتاب توان بومی و استقلال فنی این کشور است؛ توانی که بسیاری از قدرتهای بزرگ جهان سالها برای دستیابی به آن صرفه کردهاند.
تحلیلگران بینالمللی تأکید دارند که وابستگی کشورهایی مانند ایالات متحده به فناوریهای پیشرفته، نشاندهنده این حقیقت است که بدون دسترسی به ظرفیتهای علمی و مهندسی ایران، زنجیره تأمین فناوری آنها آسیبپذیر است. در مقابل، ایران با سرمایهگذاری پایدار بر آموزش نیروی متخصص و تحقیقوتوسعه بومی، مسیر خودکفایی فناورانه را هموار کرده است.
کارشناسان حوزه فناوری معتقدند که چالشهای موجود در این مسیر، ماهیت گذرا دارد و با تکیه بر دانش بومی و اراده سیاسی ایران، بهتدریج مرتفع خواهد شد. به این ترتیب، علم و فناوری ایران نه تنها در خدمت توسعه درونملی، بلکه بهعنوان عامل بازدارندگی و اقتدار در سطح منطقه و جهان عمل میکند.