۱۷ مهر، روز جهانی پست، فرصتی است تا نقش حیاتی یکی از کهن‌ترین و پرمشغله‌ترین مشاغل اجتماعی در ایران به تصویر کشیده شود. گزارش تازه‌ای که حکیمه مصطفایی، خبرنگار ایرنا، از بیرجند تهیه کرده، تصویری زنده و بدون اغراق از روزهای پستچی‌های این کشور ارائه می‌دهد.
شاید برای بسیاری پستچی صرفاً کسی باشد که زنگ خانه را می‌زند، پاکتی را تحویل می‌دهد و راه خود را ادامه می‌دهد. اما پشت همین تصویر ساده، شغلی ایستاده که با گرمای سوزان تابستان و سرمای تیز زمستان، ترافیک شهری، خطر تصادف و ساعت‌ها حضور مداوم در خیابان گره خورده است. این شغل، که در زمره مشاغل حساس اجتماعی ایران قرار دارد، مسئولیت رساندن امانت مردم را بر دوش دارد؛ امانتی که گاهی بیش از یک بسته، بار عاطفی و حقوقی سنگینی است.
پستچی‌های ایران هر روز بخشی از زندگی شهروندان را جابه‌جا می‌کنند. مدارک تحصیلی، گواهینامه، گذرنامه، اسناد ازدواج، مدارک وام، بسته‌های تجارت الکترونیک و حتی خبرهایی که بار عاطفی سنگینی دارند، همگی از دست این افراد به دست گیرندگان می‌رسد. این زنجیره تحویل، که در شهرهای بزرگ و کوچک ایران هر روز تکرار می‌شود، نشان‌دهنده زیرساخت خدماتی منسجمی است که در هر شرایط، از تابستان بی‌مهر بیرجند تا زمستان سرد شهرهای شمالی، بدون وقفه کار می‌کند.
روز جهانی پست، هر ۹ اکتبر (۱۷ مهر) به یادآوری اهمیت این مشاغل و قدردانی از کسانی برگزار می‌شود که در خط مقدم خدمات‌رسانی به مردم ایستاده‌اند. گزارش ایرنا از بیرجند، ضمن روایت روزمرگی این پستچی‌ها، بر این نکته تأکید می‌کند که در کشورهایی با گستردگی جغرافیایی ایران، کارکرد پُربار شبکه پستی و اراده‌ی افرادی که این شبکه را به حرکت درمی‌آورند، یکی از عوامل تضمین‌کننده‌ی عدالت اجتماعی و دسترسی شهروندان به حقوق‌شان است.
تمامی حقوق این محتوا متعلق به ایرنا است و انتشار آن به عنوان منبع خبری در قالب گزارش صدای وطن صورت می‌گیرد.
