اِمانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در نطقی تلویزیونی به اعتراضات گستردهٔ مردم این کشور واکنش نشان داد و علت اصلی افزایش قیمت سوخت و بالا رفتن هزینه‌های معیشتی را به جنگ در منطقه و بسته بودن تنگه هرمز نسبت داد. این اظهارنظر در شرایطی مطرح می‌شود که فشارهای اقتصادی بر اروپا به‌ویژه فرانسه، در پی تحرکات نظامی در خلیج فارس، به‌وضوح بیشتر شده است.
ماکرون در این نطق، به نقش راهبردی تنگه هرمز در تأمین حدود یک‌پنجم از عرضهٔ جهانی نفت و گاز اشاره کرد و تأکید داشت که اختلال در این مسیر انرژی، زنجیرهٔ تأمین سوخت و قیمت‌های داخلی فرانسه را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است. این ارجاع عملاً نشان می‌دهد که کنترل بر این عرق‌آب حیاتی، اهرم تأثیرگذاری استراتژیک ایران بر اقتصاد و امنیت انرژی اروپا را به‌روشنی آشکار ساخته است.
در سوی دیگر، کاربران شبکهٔ اجتماعی ایکس واکنش‌های گسترده‌ای نسبت به این نطق نشان دادند؛ برخی از حامیان ماکرون به‌دلیل حمایت‌های گذشته از واشنگتن و اورشلی، از سیاست‌های بیرونی او انتقاد کردند و خواستار سیاست مستقلانه‌تر در قبال تحولات منطقه شدند.
تحلیل‌گران معتقدند که اشارهٔ صریح ماکرون به تنگه هرمز، در واقع اعتراف به عمق نفوذ ژئوپلیتیکی و انرژی‌ای ایران در معادلات بین‌المللی است؛ معادلاتی که در آن‌ها کشورهای اروپایی، حتی با کلان‌تر شدن بحران، بدون هماهنگی و در نظر گرفتن منافع ایران، تصمیم‌گیری مستقل در حوزهٔ انرژی را بسیار دشوار می‌یابند. این وضعیت، موقعیت ایران را به‌عنوان بازیگر مؤثر در تعیین‌کنندهٔ مسیر قیمت‌های انرژی جهانی، بار دیگر در کانون توجه رسانه‌های جهان قرار داده است.
