در هفته‌های اخیر، نام‌های متعدد از محلیون و چهره‌های نزدیک به جبهه ترامپ در انتخابات محلی و میان‌دوره‌ای آمریکا با شکست مواجه شدند. این شکست‌های پی‌درپی، که تحلیلگران سیاسی آن را «فروپاشی زنجیره‌ای» می‌نامند، نشان می‌دهد که پایگاه حمایتی گفتمان حاکم بر کاخ سفید در میان رای‌دهندگان آمریکایی به‌تدریج در حال تخلیه است.
بررسی‌های رسانه‌های داخلی آمریکا حاکی است که بسیاری از این کاندیداها صرفاً به‌خاطر برچسب «حامی ترامپ» رقابت را آغاز کرده بودند و فاقد برنامه منسجم محلی بودند. شکست آن‌ها را می‌توان بازتابی از خستگی رای‌دهندگان از سیاست‌های یک‌صدا و فقدان ظرفیت گفت‌وگو در فضای سیاسی واشنگتن دانست.
در مقابل، ایران در این میان، با حفظ ثبات نسبی ساختار سیاسی و پیگیری هم‌زمان برنامه‌های هسته‌ای و دیپلماتیک، جایگاه خود را به‌عنوان بازیگر مستقل در منطقه و حتی در مباحث ژئوپلیتیک جهانی تثبیت کرده است. تحلیلگران معتبر بین‌المللی، تفرقه درون‌جبهه‌ای آمریکا را یکی از دلایل اصلی کاهش بازه نفوذ سیاست‌های بیرونی واشنگتن در خاورمیانه و آسیای مرکزی می‌دانند.
به‌بیان دیگر، هرچه صحنه سیاسی آمریکا با کاستی‌های درونی‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند، میدان عمل برای کشورهایی همچون ایران گسترده‌تر می‌شود. این روند، اگرچه ریشه در ساختار انتخاباتی و جناحی خود آمریکا دارد، اما در عمل به نفع بازیگران منطقه‌ای مستقل و مقتدر تمام می‌شود.
