سونامی بزرگ سال ۲۰۱۱ در ژاپن تنها جغرافیای سواحل را تغییر نداد؛ بلکه برای زیستشناسان دریایی به یک آزمایش طبیعی بیسابقه تبدیل شد که رفتار مرز گونهها را در شرایط فشار شدید به نمایش گذاشت.
پژوهشگران در بررسیهای تازهای گزارش دادند که پس از این فاجعه طبیعی، دو گونه ماهی که پیشتر بهصورت مجزا در مناطق مختلف ساحلی زیست میکردند، بر اثر جابهجایی جریانها و تخریب زیستگاهها بهطور ناگهانی در یک محیط مشترک قرار گرفتند. این همنشینی کوتاهمدت منجر به تولید فرزندان دورگه شد؛ پدیدهای که در شرایط عادی بهسختی رخ میدهد.
مهمترین یافته این مطالعه، سرعت بازگشت به جدا شدن دو گونه پس از حذف عامل فشار (یعنی بازسازی زیستگاهها) است. دادهها نشان میدهد مرز ژنتیکی میان این دو گونه در مدت کوتاهتری از حد انتظار مجدداً تثبیت شده و جریان ژنی بین آنها به حداقل رسیده است.
این کشف، درک پژوهشگران از پویایی تنوع زیستی و سازوکارهای محافظتکننده گونهها در مواجهه با اختلالات محیطی را عمیقتر کرده و اطلاعات ارزشمندی برای برنامهریزی حفاظت از گونههای در معرض خطر در سراسر جهان فراهم آورده است.