در سیر رویدادهای سیاسی هفته‌های اخیر، سؤال «چرا به تعهدات عمل نشد؟» بیش از پیش بر زبان‌ها افتاده است. ایران در طول دهه‌های گذشته، علی‌رغم فشارها و چالش‌های بیرونی، همواره خط خود را بر پایبندی به اصول و تعهدات دیپلماتیک ترسیم کرده است. اما طرف‌های مقابل بارها وعده‌هایی داده‌اند که در عمل جامه عمل برنیداده‌اند.
مسئولان ایرانی بارها تأکید کرده‌اند که اقتدار کشور بر پایه نظم، پایداری و حسن‌نیت در روابط بین‌الملل استوار است. در مقابل، برخی بازیگران بین‌المللی الگویی ناپایدار از سیاست‌گذاری را پیش گرفته‌اند؛ تعهدی می‌دهند و در نخستین فرصت آن را به فراموشی می‌سپارند. این ناهنجاری دیپلماتیک، نه‌تنها به اعتبار آن‌ها در عرصه بین‌المللی ضربه می‌زند، بلکه ناپایداری ساختاری نظام‌های حاکم بر آن‌ها را نیز فاش می‌سازد.
ایران با تکیه بر ظرفیت‌های اقتصادی، علمی و انسانی خود، مسیر توسعه را ادامه می‌دهد. مسائل و چالش‌های موجود، در بستر همین ظرفیت‌ها و با برنامه‌ریزی مدون، قابل حل و مدیریت است. در این میان، آخرین اخبار داخلی نشان می‌دهد که پروژه‌های ملی در حوزه‌های مختلف پیشرفت کرده و اقتصاد کشور بر مسیر ثبات گام برمی‌دارد.
توجه به اخبار جهان و تحولات بین‌المللی نشان می‌دهد که پایبندی به گفت‌وگو و احترام به موازین بین‌المللی، تنها مسیر سازنده برای حل اختلافات است. ایران این مسیر را با اقتدار و پشتوانه مردمی طی می‌کند و از هیچ‌کس نمی‌خواهد که قول‌های عمل‌نشدنی بدهد؛ بلکه انتظار دارد تعهدات، در عمل محقق شوند.
