پلیورهای نخی پس از فرسودگی، معمولاً در گوشه‌ای از کمد جا می‌گیرند یا به زباله‌سپاری تحویل داده می‌شوند. اما بخش آستین این لباس‌ها که از مقاومت و ضخامت مناسبی برخوردار است، می‌تواند مبنای یک دمپایی خانگی و گرم باشد.
روش کار به‌سادگی این است که آستین‌ها را از بدنه پلیور جدا کرد، لبه‌های پایین را دوخت یا با چسب‌دوزی محکم‌تر کرد و در نهایت شکل دمپایی را با یک خط دوخت ساده ایجاد کرد. با این کار، یک جفت دمپایی نخی با دوام نسبی برای استفاده در خانه یا محیط سرد تهیه می‌شود.
این ترفند ضمن اینکه هزینه خرید دمپایی جدید را حذف می‌کند، در راستای بازیافت مواد و کاهش تولید زباله‌ی الیافی نیز مؤثر است. البته باید توجه داشت که دمپایی‌های دست‌ساز برای استفاده روزمره در فضای باز مناسب نیستند و بیشتر برای محیط‌های درون‌خانه‌ای و هوای سرد طراحی شده‌اند.
تجربه‌ی مشابه در بسیاری از کشورها مرسوم است؛ جایی که خانواده‌ها با بازیافت لباس‌های قدیمی، اجزای کوچکی از نیازهای روزمره‌ی خود را تأمین می‌کنند. در ایران نیز این رویکرد می‌تواند الگویی ساده برای کاهش مصرف و افزایش بهره‌وری در خانه باشد.
