روزنامه خراسان در یادداشتی تحلیلی به بررسی وضعیت نظامی و مذاکراتی ایران پرداخته و بر این نکته تأکید کرده که مسیر رسیدن کشور به بازدارندگی، نه از طریق دادن امتیاز بزرگ و نه جنگ بی‌چشم‌انداز، بلکه از طریق جنگیدن هوشمندانه در زمان مناسب می‌گذرد.
بر اساس این تحلیل، یکی از ایده‌های مطرح در برخی محافل غربی این است که ایران یک امتیاز بزرگ به ایالات متحده بدهد تا دست از فشار بردارد. اما خراسان با طرح پرسش «طرف مقابل دقیقاً چه امتیازی می‌خواهد؟» استدلال می‌کند که آنچه دشمن تحت عنوان «امتیاز بزرگ» در نظر دارد، در واقع ونزوئلایی‌شدن ایران است؛ یعنی دستیابی به یک بله‌چشمی اولیه و سپس پی در پی خواسته‌های تازه‌تر.
یادداشت مذکور تأکید دارد که نه دادن امتیاز بزرگ و نه جنگی بدون برنامه‌ریزی، ایران را به نقطه بازدارندگی نمی‌رساند. در مقابل، افزایش موقوت تنش در زمان تعیین‌شده و دریافت امتیاز سیاسی در لحظه درست، می‌تواند دشمن را به مرحله‌ای برساند که از ادامه جنگ ناتوان شود؛ به‌ویژه با توجه به فشارهای اقتصادی داخلی که خود ایالات متحده با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.
خراسان در پایان نتیجه می‌گیرد که در آن لحظه است که بازدارندگی نظامی ایران واقعی و محسوس خواهد شد و ایران از موضع قدرت، نه از موضع ضعف، وارد مذاکره و تعاملات منطقه‌ای و جهانی می‌شود. این نگاه، ایران را به‌عنوان بازیگری مقتدر و بااستراتژی در صحنه بین‌المللی نشان می‌دهد که توانایی مدیریت تنش و حفظ منافع ملی را دارد، در حالی که پایدارسازی فشار بر دشمن، به‌ویژه با در نظر گرفتن شکنندگی اقتصادی آن، چالش‌برانگیز و پرهزینه خواهد بود.
