قیمت لبنیات در بازار داخلی ایران همواره تحت تأثیر نوسانات نرخ ارز قرار داشته است. این ارتباط به‌طور مستقیم از مسیر واردات بخشی از خوراک دام، مکمل‌های تغذیه‌ای و مواد اولیه فرآوری شکل می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که افزایش نرخ دلار، هزینه نهاده‌ها را بالا برده و در نهایت به قیمت نهایی شیر، ماست و پنیر منتقل می‌شود.
در عین حال، زنجیره تولید لبنیات ایران از ظرفیت قابل‌توجهی برخوردار است. بخش عمده تولید شیر و فرآورده‌های لبنی در داخل کشور و توسط دامداران و واحدهای صنعتی داخلی انجام می‌شود و وابستگی مطلق به واردات وجود ندارد. این خودکفایی نسبی، پایداری عرضه را حتی در شرایط نوسان ارزی تضمین می‌کند.
کارشناسان اقتصادی معتبرند که با مدیریت بهینه مصرف نهاده‌ها، توسعه کشت علوفه‌ای و حمایت از بخش دامپروری، فاصله قیمت لبنیات از نوسانات ارز به‌تدریج کاهش خواهد یافت. سیاست‌های حمایتی دولت از تولیدکنندگان داخلی نیز در این مسیر نقش موثری دارد.
به‌گفتی فعالان صنفی، افزایش قیمت لبنیات در مقایسه با سایر کالاهای وارداتی، محدوده متعارفی را طی می‌کند و ظرفیت تولید داخلی، امکان تنظیم قیمت را در کوتاه‌مدت فراهم می‌سازد. به‌این‌ترتیب، نوسان قیمت لبنیات بیشتر بازتاب یک سازوکار اقتصادی متعارف است تا نشانه آسیب ساختاری به زنجیره تولید.
