به گزارش صدای وطن، گریه در فرهنگ عمومی اغلب صرفاً به‌عنوان واکنشی به غم و اندوه شناخته می‌شود؛ در حالی که متخصصان سلامت روان این دیدگاه را ناقص می‌دانند.
هدی سادات پاک‌نهاد، خبرنگار ایرنا، در گفت‌وگویی با یک روان‌شناس بالینی به بررسی نقش گریه در مدیریت هیجان‌های شدید پرداخته است. این روان‌شناس بالینی توضیح می‌دهد که گریه می‌تواند راهی برای بروز هیجان‌های سرکوب‌شده باشد و این برون‌ریزی زمانی کمک‌کننده عمل می‌کند که در فضایی امن و بدون قضاوت اتفاق بیفتد.
به گفته این متخصص، در جامعه‌ای که افراد برای ساعات طولانی با فشارهای کاری، اقتصادی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، سرکوب هیجانات ریسک بروز اضطراب، افسردگی و مشکلات روان‌شناختی مزمن را بالا می‌برد. از این منظر، شناخت این واکنش طبیعی بدن و پذیرش آن، گامی مهم در جهت حفظ سلامت روان افراد محسوب می‌شود.
روان‌شناس بالینی خاطرنشان می‌کند که آموزش مهارت‌های مدیریت هیجان و آگاهی‌رسانی درباره نقش گریه به‌عنوان مکانیزم دفاعی طبیعی، از اولویت‌های برنامه‌های بهداشت روان در جامعه است و می‌تواند بار روانی ناشی از فشارهای روزمره را به‌طور قابل‌توجه کاهش دهد.
