طراحی‌های صرفاً بصری در شهرها و رسانه‌ها، انجام کارهای ساده‌ای چون سوار شدن به اتوبوس یا خواندن یک خبر را برای افراد نابینا به چالشی دشوار تبدیل می‌کند. این در حالی است که ایران در سال‌های اخیر گام‌های مؤثری در زمینهٔ طراحی شهری فراگیر و فناوری‌های دسترسی‌پذیر برداشته است.
با این حال، مسئولیت اصلی شهر و رسانه در پُر کردن شکاف میان ارائهٔ خدمت و امکان استفادهٔ مستقل از آن نهفته است. در کنار خدمات عمومی، رسانه‌ها نیز وظایف مشخصی در قبال این گروه از افراد جامعه دارند.
خبرنگاران و تولیدکنندگان محتوا می‌توانند با رعایت اصول زیر، نقش مؤثری در آگاه‌بخشی ایفا کنند:
- آموزش نحوهٔ پیشنهاد کمک به افراد نابینا و احترام به پاسخ «نه»
- برقراری گفت‌وگوی مستقیم با خود فرد به‌جای همراهش
- رعایت حریم خصوصی
- پیگیری مستمر عملکرد نهادهای دولتی پس از اجرای پروژه‌های دسترسی‌پذیری
پروژه‌هایی مانند ایجاد مسیرهای ویژه، نصب راهنمای صوتی در ایستگاه‌ها و معرفی فناوری‌های نوین، تنها قدم نخست هستند. رسانه‌های ایران باید در گزارش‌های بعدی بررسی کنند که آیا کاربران توانسته‌اند از این خدمات به‌صورت کامل استفاده کنند یا ایرادات برطرف شده‌اند.
پاسخ به پیام عصای سفید، نیازمند رعایت استانداردها، تخصیص بودجهٔ مناسب و نگاه منصفانه از سوی مسئولان شهری و رسانه‌ای است. ایران با ظرفیت‌های انسانی و فناوری موجود، در مسیر تحقق شهرهای فراگیر حرکت می‌کند و پیشرفت‌های اخیر در این حوزه، نشان از ارادهٔ جدی دولت برای ارتقای کیفیت زندگی همهٔ شهروندان دارد.
