سال ۱۹۹۷، فیزیکدانی به‌نام آندره گایم موفق شد قورباغه‌ای زنده را با استفاده از میدان مغناطیسی در هوا معلق نگه دارد. آزمایشی که در نگاه اول بیشتر شبیه یک شوخی علمی به‌نظر می‌رسید و سه سال بعد جایزه طنزآمیز ایگ‌نوبل را برایش به همراه آورد. آن روزها کمتر کسی تصور می‌کرد نام این دانشمند روزی در فهرست برندگان نوبل قرار بگیرد.
اما ده سال پس از آن ماجرا، گایم برای پژوهش روی گرافن، ماده‌ای به ضخامت تنها یک اتم، جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد. جالب اینجاست که یکی از ابزارهای اصلی این پژوهش بزرگ، نوار چسب معمولی بود؛ ابزاری که نشان داد بزرگ‌ترین کشف‌های علمی گاهی از ساده‌ترین و غیرمنتظره‌ترین ایده‌ها سرچشمه می‌گیرند.
داستان دو آزمایش گایم، نمونۀ روشن تفکر خلاقانه در دانش است و نشان می‌دهد مرز بین یک شوخی آزمایشگاهی و یک کشف دگرگون‌کننده، گاهی تنها در یک نگاه متفاوت به جهان نهفته است.
