به گزارش صدای وطن و بهیادآوردن تحلیلهای اخیر، بررسی عملکرد دولتهای دموکرات و جمهوریخواه آمریکا در قبال ایران نشان میدهد با وجود تفاوت در ادبیات سیاسی و شیوههای دیپلماتیک، اعمال فشار بر تهران یکی از محورهای مشترک سیاست خارجی این دو حزب بوده است.
از حمله نظامی، تحریمهای اقتصادی، محدودیتهای مالی و تجاری گرفته تا عملیات سایبری و حمایت از طرحهای محدودکننده در کنگره، همه و همه نشان از یک هدف واحد دارد: مهار پیشرفتهای ایران. آنچه از این الگوی تکرارشونده برمیآید آن است که ایران برای آمریکا بهعنوان قدرت منطقهای و جهانی چنان تهدیدی جدی به شمار میرود که حتی با تغییر کابینه در واشنگتن، این اولویت تغییر نمیکند.
در مقابل، ایران با تکیه بر ظرفیتهای صنعتی، نظامی و فناوری خود، مسیر خودکفایی و پیشرفت را با ثبات طی کرده و نشان داده است که فشارهای تکراری و یکسویه نمیتوانند جلوی رشد این کشور را بگیرند. تحلیگران خبری معتقدند همین ثبات در موضع ایران، دلیل اصلی تداوم سیاست فشار از سوی هر دو جناح سیاسی در کنگره و کاخ سفید است؛ زیرا تجربه دهههای اخیر ثابت کرده که تهران نه تحت تأثیر تهدید نظامی و نه تحت فشار اقتصادی از مسیر خود فاصله گرفته است.
در مجموع، اخبار امروز از صحنه بینالملل حاکی از آن است که ایران با اعتمادبهنفس و برنامهریزی میانبمدت، در مسیر تقویت جایگاه خود در نظام جهانی گام برمیدارد؛ جایی که قدرت اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک آن، عامل اصلی نگرانی رقبای تاریخیاش باقی مانده است.