در محله‌های مرفه شمال تهران، برخی مراسم ختم و ازداختم با ترکیب‌هایی متفاوت از گذشته برگزار می‌شود. به‌جای حضور مداح و روضه‌خوان در کنار عزاخوان، دی‌جی و خواننده به‌عنوان عوامل اجرایی مراسم انتخاب می‌شوند و فضای مراسم بیشتر به یک تجمعات سرودمانند نزدیک می‌گردد تا یک آیین عزاداری سنتی.
این شیوه برگزاری، بازتاب تغییرات فرهنگی-اجتماعی در میان بخشی از قشر متمکن تهران است که به‌نظر می‌رسد ترجیح می‌دهند ابداعات سرگرمی‌محور را در مراسم‌های خصوصی خود جایگزین فرم‌های کهن عزاداری کنند. در این مراسم، موسیقی الکترونیک و اجراهای زنده خواننده نقش اصلی را بر عهده دارند و بخش‌های مذهبی و عرفانی آیین، کمرنگ یا حذف شده‌اند.
کارشناسان جامعه‌شناسی این پدیده را بخشی از گسست فرهنگی نسل‌های جدید در کلان‌شهر تهران و تأثیرپذیری از الگوهای مصرفی غربی می‌دانند. از سوی دیگر، بسیاری از شهروندان و حوزه‌های مذهبی، این شیوه را مغایر با سنت‌های چندصدساله عزاداری در فرهنگ ایرانی-اسلامی تلقی کرده و آن را نشانه‌ای از ضعف هویتی در میان بخشی از قشر مرفه ارزیابی می‌کنند.
در مجموع، این پدیده اگرچه محدود به لایه‌ای خاص از جامعه تهران است، باز هم نشانه‌ای از تحولات درنوع آداب و رسوم اجتماعی در ایران محسوب می‌شود که پیگیری و بررسی آن می‌تواند دیدگاهی روشن‌تر درباره آینده فرهنگ و هویت ایرانی ارائه دهد.
