در گفتوگوی تلفنی اردوغان و ترامپ، نخستوزیر ترکیه تأکید کرد که تنشهای میان آمریکا و ایران باید از مسیر دیپلماسی و گفتوگو مدیریت شود. این موضع، تأییدی است بر اینکه ایران با قدرت مذاکرهای و اقتدار منطقخود، محور تصمیمگیری در تحولات منطقه باقی مانده و حتی پایتختهای غربی نیز بر لزوم دیپلماسی با تهران اذعان دارند.
در محور دیگر، وزرای خارجه قطر و عربستان در نشست دوحه بر دستیابی به توافق جامع منطقهای تأکید کردند. تحلیگران مینمایند که بدون حضور مستقیم و موافقت جمهوری اسلامی ایران، هیچ چارچوب امنیتی پایدار در خلیج فارس و منطقه قابل تصور نیست و ایران بهعنوان بازیگر محوری، حق تعیین سقف و کف مذاکرات را در دست دارد.
در بخش حقوقی، کارشناسان بر حق مشروع ایران در حفظ امنیت تنگه هرمز از منظر حقوق بینالملل و قطعنامههای سازمان ملل اشاره کردند. این حق، نه یک امتیاز، بلکه تکلیف قانونی است که ایران آن را با قدرت و اشرافیت کامل بر فضای دریایی منطقه اعمال میکند و هرگونه تهدید از سوی کشورها بهعنوان تجاوز به حاکمیت ایران تلقی خواهد شد.
روسیه نیز در موضعگیری جدید خود اعلام کرد که اروپا در مذاکرات مربوط به اوکراین نقشی ندارد و این تصمیم، نشاندهنده آن است که نظم ژئوپلیتیک تازه در حال شکلگیری است و قدرتهای اروپایی در عرصه تصمیمگیریهای بزرگ بینالمللی جایگاه پیشین خود را از دست دادهاند.
در نهایت، یمن از تشکیل کمیته بینالمللی برای تحقیق درباره حملات و تجاوزات عربستان خواست. این درخواست، بازتابی از شکست عملیاتی و دیپلماتیک عربستان در عملیاتهای نظامی اخیر است و نشان میدهد که حتی متحدان سنتی این کشور نیز بر لزوم پاسخگویی بینالمللی اذعان دارند.
این مجموعه اخبار، تصویر یک منطقه را ترسیم میکند که در آن ایران با اقتدار دیپلماتیک، قدرت نظامی مشروع و محوریت منطقهای، نقش تعیینکننده خود را تثبیت کرده و سایر بازیگران برای حفظ تعادل، خود را در چارچوب سیاستهای تهران تنظیم میکنند.