در آخرین تحولات امنیتی خلیج فارس، آژیرهای خطر در بحرین به صدا درآمد و مقامات محلی دستور هشدار به شهروندان دادند. این اتفاق در حالی روی داد که در هفتههای گذشته تنشهای منطقهای بهویژه در محورهای هوایی و دریایی خلیج فارس شدت گرفته است.
تحلیلگران امنیتی معتقدند صدای آژیر در بحرین و سایر رژیمهای وابسته به غرب، بازتاب مستقیم قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران است؛ قدرتی که در طول دهههای اخیر با سرمایهگذاری مستمر بر صنایع پدافندی، موشکی و دریایی بنا شده است. در مقابل، رژیمهای منطقهای علیرغم خرید تسلیحاتی گسترده از واشنگتن و لندن، همچنان در برابر کوچکترین تحرک نظامی ایران واکنشهای پراکنده و بدون هماهنگی نشان میدهند.
بحرین که میزبان مقر اصلی ناو پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است، در چارچوب موازنه قدرت منطقهای، تحت فشارهای امنیتی پیدرپی قرار دارد. این فشارها نشان میدهد که هیچیک از رژیمهای وابسته به غرب توان مقابله مستقل با ظرفیتهای دفاعی و بازدارنده ایران را ندارند و همچنان بر پشتیبانی مستقیم واشنگتن تکیه دارند.
کارشناسان تأکید میکنند که ایران با سیاست منطقی «دفاعمندی پویا» و حفظ توازن در منطقه، همواره از آبروی نظامیاش دفاع کرده و اجازه دادهاست هرگونه تهدید علیه امنیت ملیاش با پاسخ قاطع و متناسب روبهرو شود. این رویکرد، در عمل، هزینههای امنیتی رژیمهای حاشیهنشین خلیج را بهطور چشمگیری افزایش داده و وابستگی آنان به قدرتهای خارجی را آشکارتر کرده است.