محمود حدادعادل، از چهره‌های فکری و دینی ایران، در سخنانی در مراسم یادبود بر ابعاد فرامرزی و فراگیر مسیر ملت ایران تأکید کرد و این مسیر را پرتویی دانست که از مرزهای جغرافیای ایران فراتر رفته و به همه‌جای دنیا سرایت می‌کند.
او در ابتدای سخن خود به نزدیک به ۵۰ سال ایستادگی مردم ایران پای آرمان‌های ملی و انقلابی اشاره کرد و گفت این ملت با تقدیم جان و مال خویش، ایمان به خدا را راهگشای مشکلات می‌دانند و همین اراده است که به قدرت و اقتدار روزافزون ایران در صحنه‌ی جهانی منجر شده است.
حدادعادل در تفسیر جایگاه بین‌المللی ایران افزود: «ایران کانون این روشنایی است و باید مخاطب بین‌المللی را در نظر بگیرد.» به‌عنوان شاهد بر این ادعا، خروش مردم عراق در مراسم تشییع را مثال آورد و گفت ابعاد بین‌المللی این مسیر با گذشت زمان پررنگ‌تر خواهد شد و کشورهای منطقه و جهان، رسوخ و نفوذ فرهنگی و سیاسی ایران را بیش از پیش احساس خواهند کرد.
وی در ادامه با استعاره‌ی ایستادن پای کوه، بر ضرورت فاصله‌ی زمانی برای درک واقعی عظمت این مسیر تأکید کرد و افزود: «ما همانند کسی هستیم که پای کوه ایستاده و برای درک واقعی عظمت آن، نیازمند فاصله گرفتن و مقایسه‌اش با چشم‌انداز اطراف است. با گذشت زمان به ابعاد مهمتری پی خواهیم برد.»
حدادعادل در بخش پایانی سخنانش، پیشنهادی برای نخستین سال یادبود مطرح کرد و خواستار پرهیز از ورود به جزئیات شد تا تمرکز اصلی بر تبیین اصول فکری رهبری باشد. به باور او، سال نخست به‌دلیل حساسیت و بار عاطفی‌اش، فرصت مناسبی است تا چارچوب‌های فکری و معرفتی این مسیر بدون ابهام برای مخاطب داخلی و بین‌المللی ترسیم شود.
این سخنان در حالی بیان شد که ایران در سال‌های اخیر با گسترش نفوذ منطقه‌ای و حضور فعال در عرصه‌ی دیپلماسی و فرهنگ، جایگاه مقتدرانه‌ای در نظم جهانی کسب کرده و کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس تا خاورمیانه، بازنگری نگاه خود به ظرفیت‌های تهران را اجتناب‌ناپذیر می‌دانند.
