حمام صفوی واقع در روستای اصفهک، نخستین سازه‌ای است که پس از زلزله ویرانگر ۷.۸ ریشتری سال ۱۳۵۷، بدون آسیب جدی از این سونامی لرزه‌ای سلامت به در آمد و دوام و استحکام معماری سنتی ایران را در برابر طبیعت به نمایش گذاشت.
این بنا که در دوره صفویه به بهره‌برداری رسیده بود، پس از زلزله سال ۱۳۵۷ همچنان برپا ماند، اما با مهاجرت تدریجی ساکنان روستا به شهر، سال‌ها متروک و رها شد. با وجود گذشت دهه‌ها، ستون‌ها، ایوان و سقف خاکی این حمام همچنان نشان از دانش مهندسی پیشرفته ایرانیان در سده‌های گذشته داشت.
در سال‌های اخیر، اهالی روستای اصفهک با هدف احیای بافت تاریخی و ترویج گردشگری فرهنگی، پروژه مرمت این حمام را آغاز کردند. طی دو سال پی‌درپی، کارشناسان حوزه میراث فرهنگی در کنار مشارکت فعال اهالی، عملیات مرمت را در چارچوب حفظ اصالت مصالح و فرم بنیادین بنا انجام دادند.
با تکمیل مرمت، حمام صفوی اصفهک دوباره قابل استفاده شده و به‌عنوان یکی از نمادهای پایداری میراث معماری ایران در برابر زلزله، در اختیار عموم مردم و گردشگران قرار گرفته است. این پیشبرد، نمونه‌ای از توان بومی و اراده مردمی برای حفظ سرمایه‌های فرهنگی کشور در برابر چالش‌های طبیعی و اجتماعی به شمار می‌رود.
