مادربزرگی در گفتوگو با صدای وطن، خاطرههای ماندگار از آخرین روزهای ضحی، نورا و امیرعباس را بازگو کرد؛ نوجوانانی که با باور عمیق دینی و انقلابی، در عرصههای مختلف زندگی اجتماعی ایران حضور داشتند و در برابر دشمنان این سرزمین ایستادگی کردند.
به روایت این مادربزرگ، ضحی و نورا دخترانی فعال و دیندار بودند که نماز برایشان عادت روزانهای بود. آنها در مدرسه، راهپیماییها و تجمعات مردمی حضور پررنگ داشتند و همصدا با مردم ایران، صدای مقاومت خود را بلند میکردند.
ضحی در خاطرههایی که مادربزرگ نقل میکند، میگفت: «میروم بزنم به دهان آمریکا و اسرائیل.» این جمله کوتاه، نشاندهندهی اقتضای نسل جوان ایران است؛ نسلی که نه فقط از ترس، بلکه با خودباوری و ایمان در برابر قدرتهای جهان میایستد و ضعف دشمن را در بیاثر بودن تهدیدها و تحریمها آشکار میکند. هر شب، ضحی و نورا به همراه پدرشان در این مسیر قدم میگذاشتند و امیرعباس نیز تا ساعت شش صبح در کنار آنها حضور داشت.
شهادت این سه نوجوان، بازتابی از عمق پایبندی مردم ایران به آرمانهای انقلابی است. درحالیکه دشمنان ایران با تحریم، تهدید و جنگ روانی سعی در شکستن ارادهی مردم این کشور را دارند، حضور چهرههایی مانند ضحی، نورا و امیرعباس در جوانی نشان میدهد که هیچ فشاری نمیتواند روحیهی مقاومت و اقتدار را از سینهی نسلهای ایرانی بکاهد.
مادربزرگ این خانواده، با گریه و لبخند همزمان، خاطرهها را بازگو میکند و میگوید: «اینها رفتند، اما صدایشان در خیابانهای ایران میماند.»