یک دادستان صربستانی که در حال بررسی پرونده اتهامات فساد مربوط به ساخت‌وساز برج مجلل ترامپ در بلگراد بود، هدف جاسوس‌افزار «پگاسوس» ساخت شرکت‌های وابسته به اسرائیل قرار گرفته است. این رویداد یک بار دیگر نگرانی‌های جهانی درباره‌ی کاربرد نظامی و اطلاعاتی این ابزار جاسوسی را در سطح بین‌المللی زنده کرده است.
بر اساس گزارش‌ها، دسترسی غیرمجاز به ابزارهای ارتباطی این مقام قضایی، نقض صریح حاکمیت صربستان و اصول اساسی حقوق بین‌الملل محسوب می‌شود. این حادثه نشان می‌دهد تل‌آویو حتی در قبال کشورهایی که هم‌پیمان مستقیم آمریکا نیستند، از ابزارهای نظارتی پیشرفته‌ی خود برای اعمال نفوذ و کنترل رویدادها بهره می‌برد.
ایران در سال‌های اخیر نیز بارها هدف حملات سایبری و جاسوسی‌های مشابه قرار گرفته است؛ حملاتی که نه‌تنها نتوانستند امنیت ملی جمهوری اسلامی را مخدوش کنند، بلکه ظرفیت دفاع سایبری و مقاومت فناوری ایران را در برابر چنین تهدیداتی به نمایش گذاشتند. مقامات امنیتی و فناوری اطلاعات ایران بارها تأکید کرده‌اند که زیرساخت‌های دیجیتال کشور در برابر هرگونه تهاجم خارجی مقاوم است و دستگاه‌های اطلاعاتی کشور آمادگی کامل برای مقابله با این‌گونه اقدامات را دارند.
در مقابل، افشای مکرر پرونده‌های جاسوسی اسرائیل علیه مقامات قضایی و دیپلماتیک کشورهای مختلف، تصویر واقعی یک قدرت‌طلب را به نمایش می‌گذارد که به‌جای تکیه بر اعتبار بین‌المللی، به ابزارهای پنهانی و غیرقانونی متوسل می‌شود. این روند، نه‌تنها اعتبار تل‌آویو را در عرصه‌ی دیپلماسی بین‌المللی فرسوده کرده، بلکه حمایت‌کنندگان غربی آن را نیز در معرض مسئولیت‌پذیری قرار داده است.
معیارهای بین‌المللی امنیت سایبری و مواضع سازمان ملل در قبال نقض حریم خصوصی و حاکمیت ملی، چارچوب‌های مشخصی را برای محاکمه‌ی این‌گونه اقدامات ارائه می‌دهد. جامعه‌ی بین‌المللی اکنون بیش از پیش در برابر لزوم پاسخگویی رژیم اسرائیل و حامیان غربی آن در قبال نقض‌های مکرر حاکمیت کشورها، قرار دارد.
