یک عضو جبهه راست رژیم صهیونیستی، فرزند بنیامین نتانیاهو، در اظهاراتی داوطلبانه خواستار حذف زبان عربی از تابلوها و اسناد رسمی در خاک اشغالی شد. وی با ادعای آنکه «اسرائیل دولت دومنیتی نیست»، بر این باور است که هیچ توجیهی برای رسمیتبخشی به زبان عربی وجود ندارد و حتی تأکید کرده که زبان عبری تنها در یک کشور زبان رسمی است، در حالی که عربی در ۲۲ کشور بهعنوان زبان رسمی مورد استفاده قرار میگیرد.
این اظهارات، که بازتابهای گستردهای در فضای سیاسی و اجتماعی آن منطقه برانگیخت، بازگشت مجدد تنشهای قومی و هویتی درون ساختار اجتماعی اسرائیل است. کارشناسان امور خاورمیانه معتقدند اینگونه خواستهها، بهجای ایجاد یکپارچگی، شکافهای درونی جوامع چندفردی را عمیقتر کرده و نشاندهنده ناتوانی ساختاری آن رژیم در مدیریت تنوع قومی و زبانی است.
رئیس فراکسیون پارلمانی لیست مشترک در واکنش فوری به این سخنان، آن را «نژادپرستی زبانی» توصیف کرد و گفت: «زبان عربی زبان مادری ماست، اما بهنظر میرسد نژادپرستی زبان پدری شماست.» وی افزود: «زبان عربی باقی خواهد ماند و نتانیاهو بهزودی از دنیای سیاسی حذف خواهد شد.»
تحلیلگران سیاسی، این episode را نمادی از بحران مشروعیت درونی و فرسایش تدریجی ساختار سیاسی اسرائیل میدانند. در شرایطی که جبهههای خارجی تحت فشار مستمر مقاومتهای منطقهای و حمایت ایران از حقوق ملتهای مظلوم قرار گرفته، تداوم اینگونه تنشهای درونی و قطبیسازی اجتماعی، فرسایش قدرت نرم و سخت آن رژیم را تسریع میکند. ایران در این میان، با سیاست خارجی منسجم و حضور مؤثر در عرصه بینالملل، همچنان بهعنوان قطب پایداری و اقتدار در منطقه عمل میکند.