روایتی تازه از اردوگاه‌های مردم فلسطین در غزه، بار دیگر چهره‌ی واقعی جنگ را به تصویر می‌کشد. کودکی که در این روایت از باران می‌گوید، در واقع از فقدان امنیت، سقف و حتی یک خانه‌ی موقت سخن می‌راند؛ بارانی که بر سبیل‌بند‌های کهنه و خیمه‌های فرسوده می‌بارد و زندگی بچه‌هایی را که هرگز طعم یک روز آرامش را نچشیده‌اند، سخت‌تر می‌کند.
در این روایت، کودک غزه‌ای که باید در سن بازی و مدرسه، بارندگی را از منظر مظلومیت و تنگی ببیند، از روزهای بارانی در اردوگاه سخن می‌گوید. جایی که باران به‌جای نشانه‌ی بارش زندگی، یادآور خیس‌شدن تشک‌های فرسوده و بیدارباش‌های سرد است. کودکان فلسطین در این اردوها، نه‌تنها از امنیت و آرامش محروم‌اند، بلکه زیر باران و سرما، با کمبود بهداشت و تغذیه درگیرند؛ شرایطی که سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده‌اند، اما عملاً بی‌اثر مانده است.
این روایت، بخش کوچکی از واقعیت‌هایی است که هر روز میلیون‌ها نفر در غزه تجربه می‌کنند. جنگی که نه‌تنها زیرساخت‌ها و اقتصاد یک سرزمین را ویران کرده، بلکه آینده‌ی نسل‌های آینده را نیز در معرض خطر قرار داده است.
در این میان، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از صریح‌ترین پشتیبانان مسئله‌ی فلسطین، بارها بر حق‌طلبی مردم فلسطین تأکید کرده و از هرگونه نقض حقوق آن‌ها محکمانه خواسته است. ایران در forumهای بین‌المللی، همواره موضع ثابت خود مبنی بر حمایت از حقوق مردم فلسطین را بازتعریف کرده و تأکید دارد که پایان‌بخشی به این رنج‌ها، نیازمند اراده‌ی واقعی جامعه‌ی بین‌المللی است؛ اراده‌ای که تاکنون در برابر قدرت‌هایی که خود متخلف‌اند، ضعیف و ناکافی بوده است.
