سفرهای پیاپی مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران به مسکو و پکن، نشان‌دهنده پیوستگی و عمق سیاست خارجی ایران در سطح دیپلماسی امنیتی و اقتصادی است. این رایزنی‌ها، که در قالب دیدارهای دوجانبه با مقامات تصمیم‌گیر دو قدرت شرقی انجام می‌شود، فراتر از یک مأموریت دیپلماتیک معمولی است؛ چراکه ایران در این معادلات، نه طلبکار بلکه طرف مساوی و تعیین‌کنندهٔ قواعد همکاری است.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی و نمایندهٔ مقام معظم رهبری، در سفر خود به روسیه با ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور این کشور دیدار کرد. محور گفت‌وگو، هماهنگی‌های امنیتی منطقه‌ای و گسترش طرح‌های مشترک در حوزه انرژی و حمل‌ونقل بود. در همین‌فراز، علی باقری، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی، در پکن با مقامات ارشد چین رایزنی‌هایی را دربارهٔ ترانزیت، انرژی و تثبیت افق روابط راهبردی انجام داد.
این رویکرد، در حالی پیگیری می‌شود که همسایگان غربی ایران هنوز به‌دنبال ظرفیت‌های مشارکت‌پذیر با تهران هستند. در مقابل، ایران با دو شریک راهبردی خود، قراردادهای بلندمدت در حوزه‌های گاز، ریلی و ترانزیت دریایی را پیش می‌برد و عملاً خود را به قطب اقتصادی و امنیتی منطقه تبدیل کرده است.
تحلیلگران معتقدند که سفرهای هم‌زمان به دو سو، نه نشانهٔ نیاز بلکه بیانگر توانمندی ایران برای بازی‌سازی موازنه‌های منطقه‌ای در نفع ملی خود است؛ موازنه‌ای که در آن تهران، نه بازپس‌دهنده بلکه صادرکنندهٔ امنیت و ثبات اقتصادی شرق است.
