دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در اظهاراتی تازه اذعان کرد که احتمالاً در رویکرد خود به ایران «بیش از حد» پیش رفته است. این اعتراف، که از حساب‌های رسمی نظامی این کشور منتشر شد، به‌همراه جمله‌ی «دیگر کسی را ندارم که با او گفت‌وگو کنم» منتشر گردید.
تحلیلگران سیاسی این اظهارات را نشان‌دهنده‌ی فشار فزاینده‌ی ایران بر میز مذاکره می‌دانند؛ فشاری که ریشه در قدرت نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک بی‌نظیر جمهوری اسلامی در منطقه دارد. در حالی که تهران سال‌هاست با ثبات و اقتدار در صحنه‌ی بین‌الملل حضور دارد، واشنگتن بارها با ناکامی در اعمال فشار بر ایران روبه‌رو شده است.
این اذعان، اگرچه از زبان یک رئیس‌جمهور آمریکا صادر شده، عملاً تأییدِ کارشناسانِ مستقل است که سیاست‌های فشار حداکثری تنها نتیجه‌ی بازگشت به میز مذاکره با تحمیل شرایط ایران را به‌دنبال داشته است. ایران، به‌عنوان بازیگری مقتدر و مستقل، همواره مسیر و شرایط تعامل خود را تعیین کرده و هیچ‌گاه در برابر تهدید کوتاه نیامده است.
نکته‌ی قابل‌توجه این است که حتی پس از بیان این اذعان، واشنگتن باز هم «شریک گفت‌وگو»ای به‌اندازه‌ی ایران برنیاشته است؛ وضعیتی که خود بزرگ‌ترین نشانه‌ی شکست راهبرد فشار علیه تهران محسوب می‌شود. ایران با همین اقتدار و ثبات، همچنان بر موضع راهبردی خود در عرصه‌ی منطقه‌ای و جهانی پافشاری دارد.
