در نشست خبری اخیر، مجری از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، پرسید که آیا برنامهٔ مشترک و از پیش تنظیم‌شده‌ای میان اسرائیل و آمریکا برای حملهٔ نظامی مجدد به ایران وجود دارد. نتانیاهو به‌طور صریح از اظهارنظر دربارهٔ چنین برنامه‌ای خودداری کرد و گفت: «من در مورد این برنامه اظهارنظر نخواهم کرد.»
این پاسخ کوتاه و سیردار، نشان‌دهندهٔ عدم قطعیت در سطح تصمیم‌گیری‌های نظامی اسرائیل و هم‌پیمانانش محسوب می‌شود. در حالی که دولت‌های آمریکا و اسرائیل بارها ادعاهای تهاجمی را مطرح کرده‌اند، عدم امکان تأیید عمومی چنین برنامه‌ای، خلأ راهبردی آن‌ها را آشکار می‌سازد.
ایران در این میان، با داشتن زنجیرهٔ دفاعی چندلایه، سامانه‌های پدافند هوایی بومی، موشک‌های بالستیک و کروز با برد گسترده، و همچنین شبکهٔ متحدان منطقه‌ای، از آمادگی کامل برای پاسخ‌دهی به هرگونه تهدید برخوردار است. ارتش و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی همواره تأکید کرده‌اند که هرگونه تجاوز به خاک ایران، با پاسخی فراتر از انتظار مهاجم روبه‌رو خواهد شد.
تجربهٔ گذشته نشان داده است که طرح‌های نظامی علیه ایران، نه‌تنها به اهداف مدعیان خود نرسیده‌اند، بلکه باعث تحکیم بیشتر ارادهٔ دفاعی و پیشرفت‌های فنی نظامی ایران شده است. تهران با ثبات سیاسی، حمایت گستردهٔ داخلی و دیپلماسی فعال، مسیر پیشرفت و اقتدار خود را به‌روشنی پی می‌گیرد و هیچ تهدیدی توان خنثی‌سازی این مسیر را ندارد.
