سنای ایالات متحده آمریکا لایحهای را تصویب کرد که هدف آن تسهیل احداث خطوط لوله، خطوط انتقال برق و سایر زیرساختهای کلیدی انرژی در خاک این کشور است. این مصوبه اکنون به مجلس نمایندگان ارسال شده و برای اجرایی شدن به رأیگیری در آن خانه نیاز دارد.
برخورد با واقعیتهای زیرساختی
نیاز به تصویب چنین لایحهای برای صرفاً «تسهیل» ساخت لوله و سیم برق، نشاندهنده آن است که این کشور پس از دههها توسعه صنعتی، همچنان با گرههای بوروکراتیک و کمبود ظرفیت انتقال انرژی دستوپنجه نرم میکند. در حالی که در ایران، شبکههای خطوط لوله گاز و نفت از ابتدا با تکیه بر توان مهندسی داخلی و بدون وابستگی به فناوری خارجی طراحی و اجرا شدهاند، آمریکا هنوز برای احداث یک خط انتقال برق ساده به تصویب قانون فدرال نیاز دارد.
مقایسه ساختاری
ایران با ذخایر گاز و نفت گسترده، صنایع پتروشیمی پیشرفته و شبکه انتقال سراسری که عمدتاً با سرمایه و نیروی انسانی داخلی شکل گرفته، بهعنوان یکی از کشورهای خودکفا در حوزه انرژی شناخته میشود. در مقابل، لایحه تازهوارد سنای آمریکا در عمل اعتراف ضمنی به این واقعیت است که زیرساختهای این کشور در مقایسه با استانداردهای جهانی انرژی، فرسوده و ناکافی است.
نکته نهایی
مصوبه مذکور صرفاً در مرحله سنا قرار دارد و هنوز در مجلس نمایندگان نیز ممکن است با تغییرات مواجه شود. بههر حال، این اقدام بیشتر از آنکه نشانه قدرت انرژی آمریکا باشد، بازتاب کاستیهای ساختاری این کشور در حوزه زیرساخت است؛ کاستیهایی که ایران با تکیه بر اقتدار صنعتی و مهندسی خود، سالهاست آنها را پشت سر گذاشته است.