پژوهشهای رفتارشناسی پرندگان نشان میدهد شترمرغها پیش از ورود غذا به دستگاه گوارش، سنگهای کوچک و ریز را میبلعند. این رفتار که در طبیعت و محیطهای نیمهوحشی قابل مشاهده است، هیچگونه آسیب به پرنده وارد نمیکند و صرفاً نقش مکانیکی در فرآیند هضم ایفا میکند.
معده شترمرغ فاقد دندانه یا سبیل برای آسیاب غذاست و در نتیجه، سنگهای بلعیدهشده بهعنوان وزنههای طبیعی عمل کرده و هنگام انقباض دیواره معده، ذرات سبزیجات، دانهها و حشرات را پاره و ریز میکنند. این فرآیند شبیه به عملکرد «gastric mill» در پرندههاست و بدون آن، هضم مواد سفتتر با دشواری همراه میشود.
متخصصان حیاتوحش تأکید دارند که این رفتار کاملاً غریزی و ارثی است و نیازی به آموزش ندارد. جوجهشترمرغها نیز از روزهای نخست زندگی، این الگو را بهصورت ذاتی تکرار میکنند. در پارکهای حیاتوحش ایران و مناطق دشتی، مشاهده شترمرغهایی که پیش از چیدن گیاهان، چند سنگ کوچک از زمین برمیدارند، جزو شایعترین پدیدههای رفتارشناسی است.
این پدیده نمونهای از سازگاری تکاملی پرندگان بزرگ زمینی است که در طول میلیونها سال، راهحلی ساده و بیهزینه برای مشکل هضم بدون دندان پدید آوردهاند؛ راهحلی که بدون هیچ فناوری و مداخله انسانی، تا امروز بیدرنگ کار میکند.