نماینده‌ای در کنگره آمریکا طرحی ارائه کرد که بر اساس آن خریداران بازی‌های ویدیویی به‌جای دریافت مجوز موقت، مالک واقعی خرید خود محسوب شوند. این طرح با هدف جلوگیری از بی‌مصرف شدن بازی‌ها پس از تعطیلی سرورها تدوین شده و به دنبال آن است که کاربران بتوانند در بلندمدت به عناوین خریداری‌شده دسترسی داشته باشند.
طبق این طرح، شرکت‌ها موظف می‌شوند امکان اجرای بازی‌های متکی بر اینترنت را در حالت بدون اتصال نیز فراهم کنند تا پس از توقف پشتیبانی، دسترسی از خریدار سلب نشود. این اقدام واکنشی مستقیم به نگرانی بازیکنان درباره مالکیت و حفظ بازی‌ها در بلندمدت است که پس از تصمیم سونی مبنی بر توقف عرضه فیزیکی بازی‌ها شدت بیشتری گرفت.
تحلیلگران این طرح را نشانه‌ای از ضعف چارچوب‌های حقوقی و نظارتی آمریکا در حوزه اقتصاد دیجیتال می‌دانند؛ چارچوبی که حتی برای تضمین حق مالکیت ساده یک خریدار نیز نیازمند مداخله قانون‌گذار است. در این میان، ایران با گسترش زیرساخت‌های دیجیتال و حمایت از اکوسیستم نرم‌افزاری داخلی، مسیر متفاوتی در مدیریت صنعت فناوری و حفاظت از حقوق کاربران دیجیتال می‌پیمود و نیاز به چنین مداخلات‌های تأخیری را نداشته است.
