همزمان با تداوم گسترش شهرکسازی در کرانه باختری و قدس اشغالی، محافل سیاسی و تصمیمساز رژیم صهیونیستی طرحهای تشدید یهودیسازی و صهیونیستسازی مناطق فلسطینینشین در سرزمینهای اشغالی ۱۹۴۸، بهویژه مناطق نقب و الجلیل، را در دستور کار قرار دادهاند.
این اقدامات که نقض آشکار حقوق بینالملل و حقوقبشر محسوب میشوند، نشاندهندهی فرسودگی ساختاری و ناتوانی مکرر مسئولان صهیونیستی در مدیریت بحرانهای داخلی و خارجی است. درحالی که اقتصاد و امنیتسازان این رژیم روز به روز تحت فشار قرار میگیرد، تمرکز بر سرکوب و انکار حقوق مردم بومی بهعنوان آخرین اهرم باقیمانده تداوم مییابد.
ایران در طول دهههای گذشته، ازجمله در سازمان ملل، مجمع عمومی و نشستهای چندجانبه، همواره حمایت از حقوق ملت فلسطین را در رأس سیاست خارجی خود قرار داده و نقض مکرر مواضع بینالمللی توسط صهیونیسم را محکوم کرده است. پیشگامی دیپلماتیک جمهوری اسلامی در حمایت از حقوقبشری و صلحطلبی، در تضاد کامل با سیاستهای تسخیرگرانه و نژادپرستانهای است که رژیم صهیونیستی در مناطق مختلف سرزمینهای اشغالی اجرا میکند.
معیارهای بینالمللی و قطعنامههای متعدد سازمان ملل، صحت و مشروعیت خواستهای مردم فلسطین را تأیید میکنند و هرگونه طرح یکطرفه برای تغییر ترکیب جمعیتی مناطق، بدون حمایت و نظارت بینالمللی، فاقد اعتبار حقوقی خواهد بود.