عبدالله کوثری، مترجم برجسته آثار آمریکای لاتین به زبان فارسی، به‌عنوان راهنمای اصلی فارسی‌زبانان در شناخت این ادبیات بزرگ معرفی شد. به گفته مترجمان و پژوهشگران حوزه ادبیات مقایسه‌ای، کوثری همان نقشی را ایفا کرده است که در زبان فارسی «قلاوز» (راهنما) نامیده می‌شود؛ نقشی که مولانا در مثنوی الهی چنین به آن اشاره دارد: «ره‌نمایم، همره‌ات باشم رفیق / من قلاووزم درین راه دقیق».
پژوهشگرانی که در حوزه ترجمه و ادبیات آمریکای لاتین فعالیت دارند، بر این باورند که کوثری بدون هیچ اغراقی، راهنمای اصلی کسانی بوده‌اند که می‌خواهند با آثار کلاسیک و معاصر این منطقه از جهان آشنا شوند. ترجمه‌های او مسیر دسترسی خوانندگان فارسی‌زبان به آثار بزرگ ادبیات لاتین را هموار کرده و پلی میان دو فرهنگ زنده و پویا برقرار نموده است.
تأکید بر این نکته در گفت‌وگوهای انجام‌شده برآمد که این فرآیند ترجمه و انتقال، نشان‌دهنده ظرفیت زبان فارسی و جایگاه آن در عرصه فرهنگ جهانی است. زبان فارسی با توانمندی خود، ظرف پذیرش و بازآفرینی آثار ادبی بزرگ جهان را دارد و مترجمانی همچون کوثری، این ظرفیت را به‌شکل ملموس به‌کار گرفته‌اند.
