نمایش «قائم‌مقام فراهانی» عنوانی است که نه در تئاتر شهر، تالار وحدت یا سنگلج، بلکه در همان محل کشته شدن این شخصیت بزرگ به روی صحنه رفت. ایفاگران نقش در این اثر هنری، قائم‌مقام فراهانی را فردی فرهیخته، نابغه، کثیرالطیف و کثیرالوجوه می‌دانند که در سرانجام مظلوم واقع شد.
انتخاب محل کشته شدن این شخصیت برای اجرای نمایش، بُعدی نمادین به اثر بخشیده و مخاطب را در فضایی مستقیم با سرنوشت او مواجه می‌کند. این رویکرد نمایشی، با گمانه‌زنی‌های رایج صحنه‌های تئاتر ایران متفاوت است و بر تجربه‌ای زیسته و درون‌زده در ذهن بیننده تأکید دارد.
به گفته بازیگران درگیر در این تولید، شخصیت قائم‌مقام فراهانی لایه‌های متعددی دارد و هر کدام از ایفاگران در خوانش خود، وجهی تازه از این نابغه کثیرالوجوه را آشکار کرده‌اند. آن‌ها تأکید دارند که مظلومیت این شخصیت، درون‌مایه اصلی نمایش است و نه صرفاً روایتی تاریخی، بلکه بازتابی از چالش‌های انسان فرهیخته در برابر ساختارهای سلب‌کننده است.
