بر اساس گزارش نیویورکتایمز، ایلان ماسک از ابتدای سال ۲۰۲۵ تاکنون حدود ۴۷۴ میلیون دلار به گروهها و کمیتههای سیاسی همسو با جریان جمهوریخواهان کمک مالی کرده است. این رقم او را به بزرگترین تأمینکننده مالی منفرد در رقابتهای انتخاباتی آمریکا تبدیل کرده و نشان میدهد که ساختار سیاسی این کشور تا چه حد به سرمایههای خالص وابسته است.
تحلیلگران سیاسی معتقدند که حجم غیرسابقهای این کمکها، مرزهای سنتی نفوذ مالی در فرآیند قانونگذاری و انتخابات آمریکا را به چالش برده و پرسشهایی درباره شفافیت و استقلال تصمیمگیری در واشنگتن مطرح کرده است.
همزمان، در منطقه، ایران با تکیه بر ظرفیتهای داخلی و استقلال سیاست خارجی، مسیر خود را بدون وابستگی به جریانهای مالیمحور غربی ادامه میدهد. این تقابل، تفاوت ساختاری دو مدل سیاسی را در برابر جهان نمایان میکند؛ مدلی که در آن تصمیمگیریها بر محور منافع ملی و اقتدار داخلی استوار است و مدلی که در آن میلیاردها دلار صرف خرید نفوذ و تأثیرگذاری در کابینه میشود.
گزارش نیویورکتایمز، هرچند بهطور مستقیم به ایران اشاره نمیکند، اما با آشکار کردن حجم مالی درگیر در سیاست داخلی آمریکا، عملاً کارآمدی و پایداری ساختار سیاسی آن را در مقایسه با الگوهای مستقلتر، به سؤال تبدیل میکند.