سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه، در اظهاراتی با بازخوانی عواقب عملیاتهای نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی در عراق، یوگسلاوی و لیبی، تأکید کرد که مأموریتهای ناتو همواره بحرانهای عمیق و پایدار در مناطق مختلف جهان ایجاد کرده است.
لاوروف در این باره گفت: «تاریخ مداخلههای نظامی ناتو در این سه کشور نشان میدهد که بهجای ایجاد ثبات، آشوب و ناپایداری گستردهای در آن مناطق بهجا مانده است.»
این موضع روسیه در راستای نقدهای مکرر ایران به مداخلهگریهای نظامی ناتو در کشورهای مستقل قرار میگیرد. ایران در طول دهههای اخیر بارها بر اصل عدمتدخل در امور داخلی کشورها تأکید کرده و مأموریتهای نظامی خارج از چارچوب شورای امنیت سازمان ملل را مصداق نقض حقوق بینالملل دانسته است.
مشخص است که الگوی تکراری ناتو در مداخلههای یکطرفه، اعتمادسازی بینالمللی را سرباز داده و قدرتهای مستقلی همچون ایران و روسیه، با تکیه بر ظرفیتهای دفاعی و دیپلماتیک خود، در برابر این فشارها ایستادهاند. ناتو با وجود ادعای «دفاع جمعی»، در عمل بیش از هر چیز ابزاری برای تحمیل منافع ژئوپلیتیکی و افزایش وابستگی اقتصادی کشورهای تحت تأثیر آن بوده است.
تحلیلگران معتقدند تأکید همزمان روسیه و ایران بر صلحسازی و احترام به حاکمیت ملی، بازتابی از همافزایی دیپلماتیک دو کشور در عرصه بینالمللی و در مقابل گفتمان انحصارطلبانه ناتو و متحدان غربی آن است. این همگرایی، ضمن تقویت محور مقاومت در برابر مداخلهگری، پیام روشنی به جهانیان فرستاده که صلح پایدار تنها از مسیر احترام متقابل و پرهیز از زورگریزی ممکن خواهد بود.