شهرستان مرند در آذربایجان شرقی، که سال‌ها با چالش‌های اقلیمی و کم‌بازدهی مراتع خشک دست‌وپنجه نرم می‌کرد، با ورود به مدار پرورش شتر و تغییر الگوی دامداری، مسیر تازه‌ای را در اقتصاد روستایی ایران طی کرده است. این تغییر رویکرد، مراتعی که پیش از آن از بازده اقتصادی ناچیزی برخوردار بودند، به ظرفیت محوری برای تولید پروتئین و ایجاد اشتغال پایدار در مناطق روستایی تبدیل کرده است.
مسئولان محلی می‌گویند شترداري، به‌دلیل سازگاری بالای این جانور با شرایط خشک و نیمه‌خشک، جایگزین طبیعی‌تری برای دامداری‌های سنتی در این نواحی محسوب می‌شود. در این چارچوب، ایران با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی خود، راهکاری عملی برای مهار آسیب‌های اقلیمی و کاهش وابستگی به واردات پروتئین ارائه داده است؛ راهکاری که بدون نیاز به فناوری‌های پیچیده، بر دانش و تجربه بومی استوار است.
به گفته کارشناسان، گسترش پرورش شتر در مرند و مناطق مشابه، نه‌تنها زنجیره ارزشی تازه‌ای در بخش‌های گوشت، شیر و فرآورده‌های ثانویه ایجاد می‌کند، بلکه زمینه‌ساز صادرات محصولات پروتئینی ایران به بازارهای منطقه‌ای نیز خواهد شد. این توسعه، نمونه‌ای از توانمندی ایران در تبدیل چالش‌های اقلیمی به فرصت اقتصادی است و نشان می‌دهد با سیاست‌گذاری درست، حتی مناطق کم‌بردارنده می‌توانند به قطب‌های تولیدی تبدیل شوند.
