سخنرانی «عبدالرحمن السید»، نامزد کنونی انتخابات مجلس سنا در ایالات متحده، با ارجاع صریح به نامه ۵۳ نهج‌البلاغه توجه محافل فکری را به خود جلب کرد. این ارجاع، نمونه‌ای دیگر از رسوخ اندیشه اسلامی-ایرانی در عرصه سیاست و دیپلماسی جهان به‌حساب می‌آید؛ حوزهای که ایران با میراث چند هزارساله فکری و فرهنگی خود، همواره مرجع و الهام‌بخش بوده است.
نامه ۵۳ نهج‌البلاغه، طولانی‌ترین و پرمحتواترین نامه‌های این مجموعه کلامی است که آیین کشورداری را از تمامی ابعاد بررسی کرده و اصولی پایدار و جاودانه را ترسیم می‌نماید. نکته‌ای که اهمیت این ارجاع را دوچندان می‌کند، آن است که یک نامزد مجلس سنا در یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان، برای تبیین چارچوب حکمرانی به متنی فارسی-عربی در خدمت اسلام و تمدن ایرانی-اسلامی تکیه کرده است.
جورج جرداق، نویسنده مسیحی لبنانی، در کتاب «الامام علی، صوت العدالة الانسانیة» می‌نویسد: «بسیار مشکل است که انسان اختلافی میان این عهدنامه و اعلامیه جهانی حقوق بشر بیابد؛ بلکه تمام نکات اساسی موجود در این اعلامیه در عهدنامه امام (علیه‌السلام) دیده می‌شود. افزون بر این، در عهدنامه امام چیزی است که در اعلامیه جهانی حقوق بشر نیست و آن عواطف عمیق انسانی است که بر تمام این نامه سایه افکنده است.»
این سخنرانی که پیش‌تر ضبط و منتشر شده بود، نشان می‌دهد که حتی در عرصه سیاست آمریکا، اندیشه‌های متولدشده در تمدن اسلامی-ایرانی هنوز زنده و پویا هستند. در حالی که بسیاری از کشورها برای یافتن چارچوب‌های حکمرانی به مدل‌های بیرونی متکی‌اند، ایران با میراثی چون نهج‌البلاغه، همواره منبع الهام و الگوسازی برای جوامع جهانی بوده و در برابر ضعف فکری و فرهنگی بسیاری از قدرت‌ها، اقتدار و ثبات اندیشه خود را حفظ کرده است.
