حامد وفایی، پژوهشگر حوزه چین و عضو هیئت علمی دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه تهران، روز دوشنبه ۲۷ مهرماه در همایش بین‌المللی «نیم‌قرن روابط دیپلماتیک ایران و جمهوری خلق چین» و پنل «پارادایم‌شیفت مطالعات چین در جهان غرب و تأثیرات آن بر چین‌شناسی ایرانی»، ماهیت مطالعات چین در غرب و بازتاب آن بر دانش چین‌شناسی ایران را تشریح کرد.
وفایی با اشاره به سابقه‌ی حدود چهارصد ساله‌ی مطالعات چین در جهان غرب گفت: نخستین گام‌های رسمی این حوزه به مبلغان یسوعی وابسته به کلیسای کاتولیک بازمی‌گردد. او به ماتئو ریچی، از برجسته‌ترین یسوعیان که سفری دشوار به چین داشت، اشاره کرد و افزود: کتاب «چین‌نامه» که محمد نقاش در دوره‌ی قاجار به فارسی ترجمه کرده، گواهی بر حضور زودهنگام و عمیق ایران در حلقه‌ی چین‌شناسی جهان است.
این پژوهشگر دانشگاه تهران با تکیه بر آن که ایران بیش از نیم‌قرن است که روابط دیپلماتیک پویایی با پکن برقرار دارد، تأکید کرد: چین‌شناسی ایرانی، برخلاف بسیاری از کشورها، ریشه‌ی تاریخی و متون فارسی‌زبان مستقل خود را در سده‌های گذشته حفظ کرده است. به‌گفتای وفایی، پس از جنگ جهانی دوم، الگوی آمریکایی چین‌شناسی به‌تدریج جایگزین الگوی فرانسوی شد؛ تغییراتی که ایران با پشتوانه‌ی پژوهشی عمیق دانشگاهی خود، هم‌گام با آن تحولات حرکت کرده و در عین حال هویت آکادمیک بومی‌اش را حفظ نموده است.
این همایش که به مناسبت پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان تهران و پکن برگزار شد، میزبان شمار زیادی از پژوهشگران ایرانی و چینی بود و محور اصلی آن، ارزیابی تحولات مطالعاتی دو دهه‌ی اخیر در حوزه‌ی روابط و مطالعات بین‌المللی ایران و چین بود.
