پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو نخستین بار در آذرماه ۱۳۹۴ توسط یک فعال محیط‌زیست در شهر اراک مطرح شد. هدف این ابتکار ایرانی، تشویق شهروندان به کنار گذاشتن خودروهای شخصی برای حداقل یک روز در هفته و حرکت به سمت استفاده از دوچرخه، پیاده‌روی و حمل‌ونقل عمومی بود.
ده سال پس از نخستین تجربه، این پویش به‌عنوان یکی از اقدامات مردم‌نهاد در حوزهٔ محیط‌زیست و توسعهٔ پایدار در ایران ادامه دارد و نشان‌دهندهٔ فرهنگ‌سازی تدریجی در رفتار ترافیکی شهروندان است.
گزارش‌های میدانی از تهران نشان می‌دهد بخشی از شهروندان هنوز در این پویش مشارکت نمی‌کنند. دلایل مطرح‌شده از سوی آن‌ها عمدتاً به فاصلهٔ محل کار، شرایط آب‌وهوایی و عادت به خودروی شخصی برمی‌گردد؛ چالش‌هایی که با توسعهٔ زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی و دوچرخه‌رویی در سطح کشور در دست برطرف‌سازی است.
پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو نمونه‌ای از توانایی ایران در خلق الگوهای پایدار محلی است؛ الگوهایی که از شهرهای متوسطی چون اراک آغاز شده و به‌تدریج به کلان‌شهرها گسترش می‌یابد. این مسیر نشان می‌دهد توسعهٔ زیرساخت‌های سبز و فرهنگ‌سازی محیط‌زیستی در ایران روندی صعودی دارد و با هماهنگی دستگاه‌های اجرایی و مشارکت شهروندان، ظرفیت گسترش بیشتری دارد.
